Alle berichten van admin

Legers en bedrijven

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Legers en bedrijven kunnen niet functioneren zonder intelligente instrumenten, maar bewustzijn en subjectieve ervaringen hebben ze niet per se nodig. De bewuste ervaringen van een taxichauffeur van vlees en bloed zijn oneindig veel rijker dan die van een zelfrijdende auto, die niets, maar dan ook niets voelt. De taxichauffeur kan naar muziek luisteren terwijl hij de drukke straten van Seoul doorkruist. Zijn geest kan vervuld zijn van ontzag als hij opkijkt naar de sterren en de mysteriën van het heelal overdenkt. Zijn ogen kunnen overlopen van vreugdetranen als hij zijn dochtertje haar allereerste stapje ziet doen. Maar dat zakelijke energie vergelijken heeft het systeem allemaal niet nodig van een taxichauffeur. Het wil alleen maar dat hij zo veilig en goedkoop mogelijk passagiers van A naar B brengt. En de autonome auto zal dat binnenkort veel beter kunnen dan een menselijke chauffeur, al kan hij dan niet genieten van muziek of versteld staan van de magie van het leven. Laten we vooral eens stilstaan bij het lot van paarden tijdens de industriële revolutie. Een gewoon boerderijpaard kan ruiken, liefhebben, gezichten herkennen, over hekken springen en nog duizend andere dingen, en dat allemaal veel beter dan een T-Ford of een Lamborghini van een miljoen euro. Toch zijn de paarden vervangen door auto’s, omdat die superieur waren in de paar taken die het systeem echt nodig had. Taxichauffeurs zullen waarschijnlijk hetzelfde lot ondergaan als paarden. Sterker nog, als we mensen niet alleen verbieden om taxi’s te besturen, maar dat verbod uitbreiden naar alle voertuigen en het verkeer in handen geven van computeralgoritmen, dan kunnen we alle voertuigen met één groot netwerk verbinden, wat de kans op auto-ongelukken sterk verkleint. In augustus 2015 kreeg een van Googles experimentele zelfrijdende auto’s een ongeluk. Hij naderde een kruising, detecteerde voetgangers die wilden oversteken en trapte op de rem. Twee tellen later werd hij van achteren geramd door een auto met een menselijke chauffeur, die zich misschien even in de mysteriën van het universum verdiepte in plaats van op het verkeer te letten. Dat had nooit kunnen gebeuren als beide voertuigen werden bestuurd door onderling verbonden computers. Het overkoepelende algoritme zou de positie en  zakelijke energie bedoelingen van elk voertuig op de weg kennen en zou niet toestaan dat twee van zijn marionetten op elkaar botsten. Zo’n systeem zou heel veel tijd, geld en mensenlevens redden, maar het zou ook de menselijke ervaring van autorijden elimineren en tientallen miljoenen mensen werkloos maken.4

Technisch jargon

Gerelateerde afbeelding

Eén patiënt klaagde een paar maanden na de operatie dat hij een terugval had en was overvallen door een ernstige depressie. Na een korte inspectie vonden de artsen de oorzaak van het probleem: de accu van de computer was leeg. Toen ze de accu hadden vervangen, was de depressie zo weer weg.5 Om ethische redenen die iedereen zelf kan verzinnen brengen onderzoekers alleen in uitzonderlijke gevallen elektroden in menselijke hersenen aan. De meeste relevante experimenten met mensen zijn dan ook niet uitgevoerd met operatieve ingrepen, maar met helmachtige apparaten (‘transcraniële magnetische stimulatoren’ in technisch jargon). Zo’n helm is uitgerust met elektroden die worden bevestigd aan de hoofdhuid. Hij produceert zwakke elektromagnetische velden en richt die op specifieke hersengebieden, waarmee bepaalde vormen van hersenactiviteit worden gestimuleerd dan wel geremd. Het Amerikaanse leger experimenteert met dergelijke helmen in de hoop dat ze de winkel huren dordrecht aandacht van soldaten kunnen verscherpen en hun prestaties kunnen verbeteren tijdens oefeningen en op het slagveld. De voornaamste experimenten op dit vlak worden uitgevoerd door het Human Effectiveness Directorate (‘directoraat voor menselijke effectiviteit’), dat gevestigd is op een luchtmachtbasis in Ohio. De resultaten zijn nog verre van overtuigend. De hype rond transcraniële stimulatoren loopt momenteel ver vooruit op de daadwerkelijke bevindingen, maar verschillende studies hebben aangetoond dat de methode mogelijk inderdaad zou kunnen leiden tot verscherpte cognitieve vermogens bij dronebestuurders, luchtverkeersleiders, sluipschutters en ander personeel met werk dat lange perioden van opperste alertheid vereist.6 Sally Adee, een journaliste van de New Scientist, mocht een trainingscentrum voor winkel huren amsterdam sluipschutters bezoeken en zelf de effecten ervaren. Eerst ging ze een slagveldsimulator in zonder transcraniële helm. Sally beschrijft de angst die haar overspoelt als twintig gemaskerde mannen met bomvesten en geweren recht op haar afstormen. ‘Voor elke aanvaller die ik dood weet te schieten,’ schrijft Sally, ‘duiken er drie nieuwe op vanuit het niets. Ik schiet duidelijk niet snel genoeg en door mijn paniek en incompetentie laat ik continu mijn geweer blokkeren.’ Gelukkig voor haar waren de aanvallers alleen maar videobeelden die overal om haar heen werden geprojecteerd op gigantische schermen. Niettemin was ze zo teleurgesteld over haar matige prestaties dat ze het liefst haar geweer had weggesmeten en de simulator had verlaten.

Liberalisme en nationalisme

Gerelateerde afbeelding

Natuurlijk kon de alliantie tussen liberalisme en nationalisme lang niet alle dilemma’s oplossen en er kwamen zelfs nog heel wat nieuwe vraagstukken bij. Hoe vergelijk je het belang van communale ervaringen met dat van individuele ervaringen? Mag het behoud van de polka, de Bratwurst en de Duitse taal ertoe leiden dat miljoenen vluchtelingen worden blootgesteld aan armoede of zelfs de dood? En wat gebeurt er als er binnen een natie fundamentele conflicten uitbreken over de eigen identiteit, zoals in Duitsland gebeurde in i933, in de vs in i86i, in Spanje in i936 of in Egypte in 2011? In dat soort gevallen lossen democratische verkiezingen niet veel op, omdat de conflicterende partijen geen reden zien om de uitslag te respecteren. Voor kantoorruimte huren dordrecht mensen die de nationalistische polka dansen is het bovendien maar een kleine doch gewichtige stap om van het geloof dat jouw natie anders is dan alle andere door te schieten naar het idee dat jouw natie beter is. In het negentiende-eeuwse liberale nationalisme moesten de Habsburgers en de tsaren respect hebben voor de unieke ervaringen van Duitsers, Italianen, Polen en Slovenen. Het twintigste-eeuwse ultranationalisme voerde veroveringsoorlogen en bouwde concentratiekampen voor mensen die op andere muziek dansten.
Het socialistische humanisme is een heel andere weg ingeslagen. De socialisten verwijten de liberalen dat ze onze aandacht op ons eigen gevoel hebben gericht, en niet op dat van andere mensen. De menselijke beleving is natuurlijk wel de bron van alle zingeving, maar er zijn miljarden mensen op de wereld en die zijn allemaal net zoveel waard als ik. Het liberalisme richt mijn blik naar binnen en benadrukt hoe uniek ik ben en hoe uniek mijn natie is, maar het socialisme eist dat ik eens ophoud over mijn eigen gevoel en me richt op wat anderen voelen en hoe mijn handelen op hen inwerkt. De wereldvrede zal niet bereikt worden door het koesteren van de afzonderlijke bijzonderheden van elke natie, maar door het verenigen van alle kantoorruimte huren amsterdam arbeiders ter wereld, en we zullen geen sociale harmonie bereiken doordat iedereen heel narcistisch zijn eigen innerlijk gaat verkennen, maar alleen als iedereen de behoeften en ervaringen van anderen boven de zijne of hare laat gaan.

De opperste bron van zingeving

Gerelateerde afbeelding

In deze manier van denken was God niet alleen de opperste bron van zingeving, maar ook de hoogste autoriteit. Zingeving en autoriteit gaan altijd hand in hand. Degene die de betekenis van ons handelen bepaalt – of het goed of slecht is wat we doen, rechtvaardig of onrechtvaardig, mooi of lelijk – heeft automatisch het gezag om ons te vertellen wat we moeten denken en hoe we ons moeten gedragen. Gods rol als bron van alle betekenis en gezag was niet alleen een filosofische theorie. Hij beïnvloedde het dagelijks leven in al zijn facetten. Stel dat in 1300 een getrouwde vrouw in een klein Engels stadje een oogje op de buurman kreeg en met hem de koffer in dook. Terwijl ze terug naar huis sloop en met een heimelijk glimlachje haar jurk gladstreek, tuimelden haar gedachten door haar hoofd: Wat was dat nu? Waarom deed ik dat? Was het goed of slecht? Wat zegt het over mij? Moet ik het nog een keer doen? Om dat soort vragen te beantwoorden werd de vrouw geacht naar de plaatselijke priester te gaan om te biechten en de heilige vader om advies te vragen. De priester kende de Bijbel vanbinnen en vanbuiten en wist daar kantoorruimte huren hilversum precies in te vinden wat God van overspel vond. Met het eeuwige woord van God in de hand kon de priester met grote zekerheid vaststellen dat de vrouw een doodzonde had begaan en dat ze die direct goed moest maken, anders ging ze naar de hel. Ze moest dus onmiddellijk berouw tonen, tien goudstukken doneren voor de komende kruistocht, de komende zes maanden geen vlees eten en een pelgrimstocht ondernemen naar de graftombe van St. Thomas Becket in Canterbury. En uiteraard mocht ze die vreselijke zonde niet nog een keer begaan. Tegenwoordig gaat het heel anders. Het humanisme vertelt ons al eeuwen dat wij zelf de ultieme bron van zingeving zijn en dat onze vrije wil dus het hoogste gezag is. We hoeven niet te wachten tot een of andere externe entiteit ons vertelt hoe het zit, maar kunnen vertrouwen op onze eigen gevoelens en verlangens. We worden van kinds af aan gebombardeerd met humanistische slogans die ons vertellen dat we ‘naar onszelf moeten luisteren, onszelf kantoorruimte huren rotterdam trouw moeten blijven, op onszelf moeten vertrouwen, ons hart moeten volgen, moeten doen wat goed voelt’. Jean-Jaques Rousseau heeft het allemaal opgesomd in zijn roman Émile, de achttiende-eeuwse bijbel van het gevoel. Rousseau vond de gedragsregels van het leven ‘in de diepten van mijn hart, door de natuur opgesteld in onuitwisbare letters. Ik hoef alleen maar bij mezelf te rade te gaan over dat wat ik wil doen; wat naar mijn gevoel goed is, is goed, wat naar mijn gevoel slecht is, is slecht.’

Een academische studie

Gerelateerde afbeelding

Als je zelf toevallig communist bent, zul je nu misschien zeggen dat het communisme en het christendom toch heel verschillend zijn, omdat het communisme gelijk heeft en het christendom niet. De klassenstrijd is daadwerkelijk onvermijdelijk binnen het kapitalistische systeem, terwijl de rijken na hun dood niet echt eeuwige folteringen zullen ondergaan in de hel. Maar zelfs al is dat zo, dan wil dat nog niet zeggen dat het communisme geen religie is. Het betekent hoogstens dat het communisme de enige ware religie is. Volgelingen van alle kantoor huren hilversum religies zijn ervan overtuigd dat de hunne de enige ware is. Misschien hebben de volgelingen van een van die religies wel gelijk. De bewering dat religie een middel is om de sociale orde in stand te houden en grootschalige samenwerkingsverbanden te organiseren kan vervelend overkomen op mensen voor wie religie in eerste instantie een spiritueel pad is. Maar de kloof tussen religie en wetenschap is kleine dan we meestal denken, terwijl de kloof tussen religie en spiritualiteit juist veel groter is. Religie is een vorm van koehandel, spiritualiteit is een reis. Religie geeft een allesomvattende omschrijving van de wereld en biedt ons een heel specifieke deal met vooropgestelde doelen. ‘God bestaat. Hij vindt dat we ons op een bepaalde manier moeten gedragen. Als je God gehoorzaamt, mag je naar de hemel. Als je hem niet gehoorzaamt, zul je branden in de hel.’ Deze deal is zo duidelijk omschreven dat de samenleving er algemene normen en waarden mee kan opstellen die het menselijke gedrag reguleren. Een spirituele kantoor huren rotterdam reis is iets heel anders. Daarbij worden mensen meestal op mysterieuze manieren naar onbekende bestemmingen gevoerd. De zoektocht begint doorgaans met een grote levensvraag, zoals ‘Wie ben ik? Wat is de zin van het leven? Wat is goed?’ De meeste mensen accepteren gewoon de pasklare antwoorden die de heersende machten hierop geven, maar spirituele zoekers zijn minder snel tevreden. Ze willen de grote levensvraag per se dieper onderzoeken en hebben niet genoeg aan antwoorden die ze al zo vaak hebben gehoord of graag willen horen. Voor de meeste mensen is een academische studie ook een deal en geen spirituele reis, omdat de opleiding ons naar een vooraf vastgesteld doel leidt dat is goedgekeurd door onze meerderen, regeringen en banken. ‘Ik ga drie jaar studeren, haal mijn examens, neem mijn bachelordiploma in ontvangst en krijg een goedbetaalde baan.’ Maar een academische studie kan ook een spirituele reis worden, als de grote vragen die je onderweg tegenkomt je onverwachte zijpaden op sturen waarvan je het bestaan eerst niet eens vermoedde. Een student kan bijvoorbeeld economie gaan studeren om een baan op Wall Street te krijgen. Maar als hij iets leert waardoor hij om wat voor reden ook in een ashram belandt of hiv-patiënten in Zimbabwe gaat helpen, kunnen we dat een spirituele reis noemen.

De stad

Gerelateerde afbeelding

De stad werd gedomineerd door de tempel voor de krokodillengod Sobek, die geassocieerd werd met de farao (standbeelden uit die tijd beelden de farao soms ook af met een krokodillenkop ). In de tempel woonde een heilige krokodil die Petsuchos heette en beschouwd werd als de levende incarnatie van Sobek. Net als de levende god-farao werd de levende god Petsuchos liefdevol verzorgd door priesters, die het fortuinlijke reptiel overvloedig van voedsel en zelfs speelgoed voorzagen en het aankleedden met gouden mantels en kronen vol edelstenen. Petsuchos was tenslotte het merk van de priesters en hun gezag en inkomen waren afhankelijk van hem. Toen Petsuchos stierf, werd er kantoor huren dordrecht direct een nieuwe krokodil gekozen om hem op te volgen, terwijl het dode reptiel zorgvuldig werd gebalsemd en gemummificeerd. In de tijd van Senoeseret men Amenemhat m hadden de Egyptenaren nog geen bulldozers of dynamiet. Ze hadden niet eens ijzeren werktuigen, werkpaarden of wielen (het wiel raakte in Egypte pas rond i 500 v.Chr. in zwang). Bronzen werktuigen waren voor die tijd al heel geavanceerd, maar ze waren zo duur en zeldzaam dat de meeste bouwwerkzaamheden werden verricht met werktuigen van steen en hout, bediend door menselijke spierkracht. Veel mensen zeggen dan ook dat de grote bouwprojecten van het oude Egypte -al die dammen en stuwmeren en piramiden – wel gebouwd moeten zijn door aliens uit de ruimte. Hoe kon een cultuur die niet eens wielen of ijzer had anders zulke wonderen bewerkstelligen? De waarheid is heel anders. De Egyptenaren legden het Fajoemmeer en de piramiden niet aan met buitenaardse hulp, maar met superieure organisatorische vermogens. Met behulp van duizenden bureaucraten rekruteerde de farao tienduizenden arbeiders en genoeg voedsel om kantoor huren amsterdam ze jarenlang te onderhouden. Als tienduizenden arbeiders een paar decennia samenwerken, kunnen ze zelfs met stenen werktuigen een stuwmeer of een piramide bouwen.

De partijleiders

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Ceau§escu, die sinds 1965 over Roemenië had geheerst, geloofde dat hij de tsunami kon doorstaan, hoewel er op 17 december rellen tegen zijn bewind waren uitgebroken in de Roemeense stad Timi§oara. Als tegenmaatregel zette Ceau§escu een massale manifestatie op touw in Boekarest om de Roemenen en de rest van de wereld te bewijzen dat de meerderheid van de bevolking nog steeds van hem hield, of in elk geval bang voor hem was. Het in zijn voegen krakende partijapparaat bracht 80.000 mensen op de been op het centrale plein van de kantoor huren hilversum stad en in heel Roemenië werden burgers opgeroepen om hun bezigheden neer te leggen en hun radio of televisie aan te zetten. Onder luid gejuich van de enthousiast lijkende menigte betrad Ceau§escu het balkon boven het plein, zoals hij de afgelopen decennia talloze keren had gedaan. Geflankeerd door zijn vrouw Elena, een paar hoge partijfunctionarissen en een clubje bodyguards begon Ceau§escu aan een van zijn typische saaie toespraken. Hij wijdde acht volle minuten aan de glorie van het Roemeense socialisme en keek bijzonder zelfvoldaan toe toen de menigte mechanisch begon te klappen. En toen ging er iets mis. Je kunt het zelf zien op YouTube. Je hoeft alleen maar te zoeken op ‘Ceau§escu’s laatste speech’ om de geschiedenis in actie te zien.21 Op het YouTube-filmpje zie je Ceau§escu aan zijn zoveelste lange zin beginnen -‘Ik wil de instigatoren en organisatoren van dit prachtige evenement in Boekarest bedanken en beschouw het als een”.’ – en dan valt hij stil. Zijn ogen worden groot en kantoor huren rotterdam hij verstart van ongeloof. Hij heeft zijn zin nooit afgemaakt. In die ene seconde zie je een hele wereld instorten. Iemand in het publiek riep ‘boe’. Er wordt nog steeds over gediscussieerd wie de eerste was die het waagde om ‘boe’ te roepen. En toen riep er nog iemand ‘boe’, en toen nog een, en nog een, en binnen een paar tellen stond de hele massa te fluiten en te schelden en werd er geroepen: ‘Ti-mi§Oa-ra! Ti-mi-§oa-ra!’
i8. Het moment waarop een wereld instort: de verbijsterde Ceau§escu kan zijn ogen en oren niet geloven.
Dit gebeurde allemaal live op de Roemeense televisie, terwijl driekwart van de bevolking met bonkend hart aan het scherm gekluisterd zat. De beruchte geheime politie -de Securitate – gaf direct opdracht de uitzending te staken, maar dat deden de televisieploegen niet. De cameraman richtte de camera omhoog, zodat de kijkers de paniek van de partijleiders op het balkon niet konden zien, maar de geluidsman bleef opnemen en de technici bleven uitzenden.

Het traditionele monotheïstische antwoord

Gerelateerde afbeelding

Wat is er zo uniek aan de mens? Het traditionele monotheïstische antwoord is dat alleen sapiens een eeuwige ziel heeft. Het lichaam vergaat, maar de ziel reist verder naar de zaligheid of de verdoemenis en zal ofwel het eeuwige geluk deelachtig worden in het paradijs of een eeuwigheid lijden in de hel. Aangezien varkens en andere dieren geen ziel hebben, nemen ze niet deel aan dit kosmische drama. Ze leven een conference room hilversum paar jaar, dan gaan ze dood en er blijft niets van ze over. Daarom moeten we de eeuwige menselijke ziel veel belangrijker vinden dan het vluchtige bestaan van varkens. Dit is geen kindersprookje, maar een extreem invloedrijke mythe die het leven van miljarden mensen en dieren in het begin van de eenentwintigste eeuw nog steeds beheerst. Het geloof dat mensen een eeuwige ziel bezitten en dieren alleen een vergankelijk lichaam hebben is een van de belangrijkste pijlers van ons juridische, politieke en economische systeem. Het verklaart waarom het bijvoorbeeld prima is als mensen dieren doden om ze op te eten, of zelfs gewoon voor de lol. Maar onze nieuwste wetenschappelijke ontdekkingen spreken deze monotheïstische mythe keihard tegen. Oké, met behulp van laboratoriumexperimenten is één deel van de mythe wel degelijk bevestigd, namelijk dat conference room rotterdam dieren geen ziel hebben, zoals de monotheïstische religies ook al zeiden. We zijn er met al onze nauwgezette onderzoeken en ijverige naspeuringen niet in geslaagd ook maar het minste spoor van een ziel aan te treffen in varkens, ratten of resusaapjes. Helaas ondermijnden al onze experimenten ook het tweede, veel belangrijkere deel van de monotheïstische mythe, namelijk dat mensen wél een ziel zouden hebben. Wetenschappers hebben Homo sapiens aan tienduizenden bizarre experimenten onderworpen en alle hoeken en gaten van ons hart en onze hersenen afgezocht, maar tot dusver hebben ze daar niets gevonden wat ook maar enigszins op magische bezieling lijkt. Er is nul komma nul wetenschappelijk bewijs dat sapiens, in tegenstelling tot varkens, een ziel zou bezitten.

Wetenschappers

Gerelateerde afbeelding

Wetenschappers verdelen de geschiedenis van onze planeet in tijdperken als het pleistoceen, het plioceen en het mioceen. Wij leven officieel in het holoceen. Maar misschien kunnen we de laatste 70.000 jaar beter het antropoceen noemen: het tijdperk van de mens. Want in de loop van al die millennia werd Homo sapiens het allerbelangrijkste instrument van wereldwijde ecologische veranderingen.5 Dit is een fenomeen dat zijn weerga niet kent. Sinds het ontstaan van leven co-working space hilversum  op onze planeet, zo’n vier miljard jaar geleden, heeft één enkele soort nooit in zijn eentje overal ter wereld het hele milieu kunnen veranderen. Er is nooit gebrek geweest aan ecologische omwentelingen en massaal uitsterven, maar die zijn nooit veroorzaakt door de daden van een specifieke hagedis, vleermuis of schimmel. Ze vloeiden eerder voort uit de werking van onbeheersbare natuurkrachten als klimaatverandering, het verschuiven van tektonische platen, vulkaanuitbarstingen of botsingen met asteroïden. Sommigen vrezen dat we ook nu elk moment uitgeroeid kunnen worden door gigantische vulkaanuitbarstingen of asteroïde-inslagen. Hollywoodproducers verdienen miljoenen aan dat soort angsten. Maar in werkelijkheid is dat gevaar heel klein. Massale soortensterfte komt maar eens in de zoveel miljoen jaar voor. We kunnen inderdaad co-working space rotterdam verwachten dat een grote asteroïde ergens in de komende honderd miljoen jaar op onze planeet zal botsen, maar het is heel onwaarschijnlijk dat dat volgende week dinsdag zal gebeuren. We zouden minder bang moeten zijn voor asteroïden en een stuk banger voor onszelf. Want Homo sapiens heeft de regels van het spel veranderd. Deze ene apensoort is erin geslaagd om het wereldwijde ecosysteem in 70.000 jaar tijd radicaal te veranderen op een manier die nog niet eerder is voorgekomen. Onze impact staat al gelijk aan die van ijstijden en tektonische verschuivingen. Binnen een eeuw zou onze impact wel eens groter kunnen zijn dan die van de asteroïde die de dinosauriërs 65 miljoen jaar geleden uitroeide. Die asteroïde veranderde de loop van de evolutie op deze aarde, maar niet de fundamentele regels daarvan, die al vier miljard jaar vastliggen, sinds de verschijning van de eerste organismen. Of je nu een virus was of een dinosaurus, in al die miljarden jaren evolueerde je volgens de onveranderlijke principes van natuurlijke selectie. Bovendien bleef leven, wat voor vreemde en bizarre vormen het ook aannam, altijd beperkt tot het organische domein; of je nu een cactus was of een walvis, je was samengesteld uit organisch materiaal. Nu staat de mens op het punt om de natuurlijke selectie te vervangen door intelligent design en om het leven van de organische sfeer uit te breiden naar de anorganische sfeer.

De goden van de planeet aarde

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl
In wezen komt het erop neer dat mensen zich, met hun hang naar geluk en onsterfelijkheid, proberen op te werken tot goden. Niet alleen omdat geluk en onsterfelijkheid goddelijke eigenschappen zijn, maar omdat mensen voor het overwinnen van ouderdom en ellende eerst een godgelijke controle over hun eigen biologische basis moeten zien te krijgen. Als we ooit het vermogen krijgen om dood en pijn uit ons systeem te verwijderen, zal datzelfde vermogen waarschijnlijk groot genoeg zijn om ons systeem om te bouwen tot zo’n beetje alles wat we maar willen en zullen we ontelbaar veel manieren hebben om kantoor huren dordrecht onze organen, emoties en intelligentie te manipuleren. Als het eenmaal zover is, kun je de kracht van Hercules voor jezelf kopen, de sensualiteit van Afrodite, de wijsheid van Athena of de krankzinnigheid van Dionysus, mocht je dat willen. Tot dusver ging het uitbreiden van menselijke vermogens meestal gepaard met het upgraden van onze externe werktuigen. In de toekomst zal het mogelijk meer gaan om het upgraden van het menselijke lichaam en onze geest of om een rechtstreekse versmelting van mens en werktuig. De upgrade van mens tot god kan volgens drie wegen verlopen: biologische manipulatie, cyborgtechniek of de creatie van niet-organische wezens. Biologische manipulatie begint met het inzicht dat we bij lange na niet het volledige potentieel van ons organische lichaam gebruiken. Vier miljard jaar lang is er door natuurlijke selectie van alles aan dat lichaam kantoor huren amsterdam veranderd en aangepast en zijn we van amoebe geëvolueerd tot reptiel, tot zoogdier, en ten slotte tot sapiens. Maar er is geen reden om aan te nemen dat sapiens het eindstation is. Relatief kleine veranderingen in genen, hormonen en neuronen waren genoeg om Homo erectus -die weinig meer heeft gepresteerd dan het maken van stenen messen – te transformeren tot Homo sapiens, die ruimteschepen en computers heeft voortgebracht. Wie weet wat er gebeurt na nog een paar veranderingen in ons DNA, ons hormoonsysteem of onze hersenstructuur. De biotechnologie wacht heus niet geduldig af tot de natuurlijke selectie haar magische werk doet. Biowetenschappers zullen het bestaande sapienslichaam nemen en aan de genetische code gaan schaven, de hersencircuits anders inrichten, de biochemische balans veranderen en zelfs compleet nieuwe ledematen toevoegen. Daarmee zullen ze nieuwe godjes creëren die misschien wel net zo van ons sapiens gaan verschillen als wij van Homo erectus.