Een voorspoedige reis

Gerelateerde afbeelding

Na de lunch belt Renard een taxi die mij naar het station brengt. Bij ons allerhartelijkst afscheid duwt Renard mij een gesloten envelop en een artikel van Roy Markowitz in de handen. “In de envelop zit tweeduizend euro voor het onderzoek en je verblijf in Boston,” zegt Renard. “Ga op zoek naar de geheimen van synchroniciteit. Na je onderzoek treffen we elkaar en breng je verslag uit. Maak aantekeningen om de gevonden geheimen niet te vergeten. Het ga je goed en ik wens je tijdelijk kantoor huren dordrecht met mijn hart een voorspoedige reis. God zij met je op je reis.” “Dank voor alles Renard. Ik ga mijn best doen en kom met antwoorden bij je terug. Tot gauw.” De deur van de taxi wordt dichtgegooid en we rijden de lange oprijlaan van het klooster af, op weg naar het grootste avontuur van mijn leven. De treincoupé zit halfvol met mensen, het meisje tegenover mij zit onafgebroken op haar mobiele telefoon te turen en te typen. Waar is de tijd gebleven dat mensen nog massaal boeken lazen in de trein? Wie zoekt er nog diepgang en wie is er eigenlijk nog geïnteresseerd in hoe de wereld werkelijk werkt? Wie vraagt zich nog af of er een oneindig intelligente macht bestaat die toeval in ons leven stuurt? Slechts weinigen. We zijn er eerder in geïnteresseerd of Petra haar hond heeft uitgelaten en of ze daarna waanzinnig lekker met tijdelijk kantoor huren rotterdam haar vriendinnen heeft geluncht. Dat soort boodschappen is populair op Hyves en Facebook. Ik wil het wel geloven, maar ik ben er nog niet uit of toeval bestaat of niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *