Liberalisme en nationalisme

Gerelateerde afbeelding

Natuurlijk kon de alliantie tussen liberalisme en nationalisme lang niet alle dilemma’s oplossen en er kwamen zelfs nog heel wat nieuwe vraagstukken bij. Hoe vergelijk je het belang van communale ervaringen met dat van individuele ervaringen? Mag het behoud van de polka, de Bratwurst en de Duitse taal ertoe leiden dat miljoenen vluchtelingen worden blootgesteld aan armoede of zelfs de dood? En wat gebeurt er als er binnen een natie fundamentele conflicten uitbreken over de eigen identiteit, zoals in Duitsland gebeurde in i933, in de vs in i86i, in Spanje in i936 of in Egypte in 2011? In dat soort gevallen lossen democratische verkiezingen niet veel op, omdat de conflicterende partijen geen reden zien om de uitslag te respecteren. Voor kantoorruimte huren dordrecht mensen die de nationalistische polka dansen is het bovendien maar een kleine doch gewichtige stap om van het geloof dat jouw natie anders is dan alle andere door te schieten naar het idee dat jouw natie beter is. In het negentiende-eeuwse liberale nationalisme moesten de Habsburgers en de tsaren respect hebben voor de unieke ervaringen van Duitsers, Italianen, Polen en Slovenen. Het twintigste-eeuwse ultranationalisme voerde veroveringsoorlogen en bouwde concentratiekampen voor mensen die op andere muziek dansten.
Het socialistische humanisme is een heel andere weg ingeslagen. De socialisten verwijten de liberalen dat ze onze aandacht op ons eigen gevoel hebben gericht, en niet op dat van andere mensen. De menselijke beleving is natuurlijk wel de bron van alle zingeving, maar er zijn miljarden mensen op de wereld en die zijn allemaal net zoveel waard als ik. Het liberalisme richt mijn blik naar binnen en benadrukt hoe uniek ik ben en hoe uniek mijn natie is, maar het socialisme eist dat ik eens ophoud over mijn eigen gevoel en me richt op wat anderen voelen en hoe mijn handelen op hen inwerkt. De wereldvrede zal niet bereikt worden door het koesteren van de afzonderlijke bijzonderheden van elke natie, maar door het verenigen van alle kantoorruimte huren amsterdam arbeiders ter wereld, en we zullen geen sociale harmonie bereiken doordat iedereen heel narcistisch zijn eigen innerlijk gaat verkennen, maar alleen als iedereen de behoeften en ervaringen van anderen boven de zijne of hare laat gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *