Wetenschappers

Gerelateerde afbeelding

Wetenschappers verdelen de geschiedenis van onze planeet in tijdperken als het pleistoceen, het plioceen en het mioceen. Wij leven officieel in het holoceen. Maar misschien kunnen we de laatste 70.000 jaar beter het antropoceen noemen: het tijdperk van de mens. Want in de loop van al die millennia werd Homo sapiens het allerbelangrijkste instrument van wereldwijde ecologische veranderingen.5 Dit is een fenomeen dat zijn weerga niet kent. Sinds het ontstaan van leven co-working space hilversum  op onze planeet, zo’n vier miljard jaar geleden, heeft één enkele soort nooit in zijn eentje overal ter wereld het hele milieu kunnen veranderen. Er is nooit gebrek geweest aan ecologische omwentelingen en massaal uitsterven, maar die zijn nooit veroorzaakt door de daden van een specifieke hagedis, vleermuis of schimmel. Ze vloeiden eerder voort uit de werking van onbeheersbare natuurkrachten als klimaatverandering, het verschuiven van tektonische platen, vulkaanuitbarstingen of botsingen met asteroïden. Sommigen vrezen dat we ook nu elk moment uitgeroeid kunnen worden door gigantische vulkaanuitbarstingen of asteroïde-inslagen. Hollywoodproducers verdienen miljoenen aan dat soort angsten. Maar in werkelijkheid is dat gevaar heel klein. Massale soortensterfte komt maar eens in de zoveel miljoen jaar voor. We kunnen inderdaad co-working space rotterdam verwachten dat een grote asteroïde ergens in de komende honderd miljoen jaar op onze planeet zal botsen, maar het is heel onwaarschijnlijk dat dat volgende week dinsdag zal gebeuren. We zouden minder bang moeten zijn voor asteroïden en een stuk banger voor onszelf. Want Homo sapiens heeft de regels van het spel veranderd. Deze ene apensoort is erin geslaagd om het wereldwijde ecosysteem in 70.000 jaar tijd radicaal te veranderen op een manier die nog niet eerder is voorgekomen. Onze impact staat al gelijk aan die van ijstijden en tektonische verschuivingen. Binnen een eeuw zou onze impact wel eens groter kunnen zijn dan die van de asteroïde die de dinosauriërs 65 miljoen jaar geleden uitroeide. Die asteroïde veranderde de loop van de evolutie op deze aarde, maar niet de fundamentele regels daarvan, die al vier miljard jaar vastliggen, sinds de verschijning van de eerste organismen. Of je nu een virus was of een dinosaurus, in al die miljarden jaren evolueerde je volgens de onveranderlijke principes van natuurlijke selectie. Bovendien bleef leven, wat voor vreemde en bizarre vormen het ook aannam, altijd beperkt tot het organische domein; of je nu een cactus was of een walvis, je was samengesteld uit organisch materiaal. Nu staat de mens op het punt om de natuurlijke selectie te vervangen door intelligent design en om het leven van de organische sfeer uit te breiden naar de anorganische sfeer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *